เข้าวงการเลี้ยงกุ้งเมื่อประมาณ ปี 51 ก็เริ่มจากการที่เห็นกุ้งสีแปลกๆ ในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ซึ่งเป็นสีส้ม กับสีฟ้า ก็เห็นว่ามันแปลกดี ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน  จึงเป็นแหล่งจุดประกาย ว่าเราจะต้องหากุ้งแบบนี้มาเลี้ยงให้ได้ (ส่วนตัวผมชอบเลี้ยงสัตว์อยู่แล้วมันจึงอยากง่ายเป็นธรรมดา ครับ) แต่ในขณะนั้นความรู้ยังมีไม่มากนัก ส่วนตัวเองคิดว่าคงเลี้ยงยากพอสมควร แต่ก็เอาเถอะใจมันอยาก ก็จัดไป ช่วงนั้นก็เป็นเรื่องราวของสาย P ต่อมา  ช่วงปี 2010 ในตอนนั้นได้รู้จักกุ้ง Cherax destructor จากหนังสือเล่มหนึ่ง ที่เขียนโดย ชาวเยอรมัน มีภาพของเดส ที่ก้ามใหญ่มากๆ เป็นภาพสีสดใสเลยที่เดียว ต้องขอบอกคุณผู้อ่านเลยครับว่า มันโดนใจสุดๆ ความอยากนี่ทะลุเพดานเลยครับ ด้วยทรงก้ามที่ทรงพลัง สีน้ำเงินแกมเขียว มันมัดใจผมเลยจริงๆ ก็อย่างว่าละครับ ผมเอง ไม่รอช้า เข้าเวปเลย จะที่ไหนได้ Aquaclub.net ที่เดียวมีทุกอย่าง ก็หาไปพักหนึ่ง ก็ได้ เดสสีฟ้ามาหนึ่งคู่ ขนาด ประมาณ 2 นิ้ว ซื้อหาจากคนในเวป นี้แหละ เลี้ยงไปประมาณ 2 เดือน ทั้งคู่ก็กลับกลายเป็นสี เขียวขี้ม้า และแล้ววันหนึ่ง เจ้าตัวผู้ก็จากไป อันเนื่องมาจาก โดน เมียรัก จับกินตอนลอกคราบ น่าเสียดายยิ่งนัก แต่นั่นไม่ใช่ เหตุผลที่จะทำให้ผมเลิกเลี้ยง แต่มันกลับทำให้เิกิดความอยากเลี้ยงเดส มากขึ้น กว่า้เดิม เพราะผมตั้งเป้าหมายว่า เราจะต้องเพาะลูกให้ได้ 
    ก็เริ่มหาข้อมูล จากหลายแหล่ง เกี่ยวกับการเลี้ยง ส่วนเรื่องในเชิงวิทยาศาสตร์ไม่เท่าไร ผมถนัดเพราะเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์การประมง โดยตรง ไปๆมาๆจึงทราบว่าเดสที่ผมเลี้ยง 2 ตัว นั้น จัดเป็นรุ่นลูก F1 ที่เกิดในเมืองไทย(สอบถามจากคนขายโดยตรงซึ่งเค้าใจดีบอกหมดเลย เป็นพ่อค้าที่น่ารักมาก ) จากพ่อแม่เดสที่นำเข้า ถ้าตอนนี้ใครมีเดสรุ่นเดียวกับผม ไซส์น่าจะ ประมาณ 6 นิ้ว แล้วเห็นจะได้ รุ่นนั้น ส่วมมากน้ำตาลเยอะมากๆ แต่ก็มีเดสสีน้ำเงินเข้มอยู่ พอประมาณ แต่ก็ยังหาคนเพาะได้ไม่มากนัก เท่าที่รู้ ตอนนั้นมี คุณอ๋อง คุณนัง คุณวี และต่างจังหวัดอีกท่านหนึ่ง เพาะและจำหน่ายจ่ายแจก อยู่ในเวปบ้าง ออกสู่สวนจตุจักร ก็มี แต่ในขณะเดียวกันนั้น กุ้งตัวหนึ่งที่ทุกคนคงรู้จัก และอยากมีไว้ในครอบครอง แน่นอนว่าคำตอบนั้นคือ บลูเพิล นั่นเอง เรื่องความสวยงามน่ารักของเจ้านี่คงไม่ต้องสาธยายให้มาก บอกได้คำเดียวว่าโดนใจเต็มๆ แต่ทว่า ความสวยนั้นเอาใจยาก ไงละ คนจึงกล้าๆ กลัวที่จะเอามาไว้ในครอบครอง เพราะต้องน้ำเย็นนี่แหละ ตัวสำคัญ 

     เมื่อความสวยปะทะความอยาก มันจึงเกิด ไอเดียใหม่ โดยนำ เดสรุ่น(F1)แรกที่เกิดในไทย ครอกที่สอง -สามไป(บางส่วนก็มีการจำหน่ายไปเป็นเดสแท้) ผสมบลูเพิร์ลลูกนอก โดยใช้แม่เป็นเดส พ่อเป็นเพิร์ล เอาละครับ จึงเป็นที่มาของเจ้าชายเลือดผสม(คล้ายๆ กับในหนัง อะครับ) ทำให้สีสัน ออกมาทางน้ำเงินมากขึ้น น้ำตาลน้อยลง  ถ้าคิดคำนวณ เปอร์เซนต์ เลือดก็ จะเป็น เดส 50% บลูเพิร์ล 50% รุ่นนี้ขายดีกันเป็นเท่น้ำเทท่า ประมาณว่ามีเท่าไรก็หมด การแพร่กระจายของเดส ก็กว้างขวางออกไปพอสมควร